تفویض اختیار به عامل

تفویض اختیار به عامل به یک پرسش دشوار governance پاسخ می‌دهد: یک عامل خودمختار چگونه می‌تواند برای کسی عمل کند بدون آنکه قدرت نامحدود به ارث ببرد؟ این الگو یک grant محدود و زمان‌دار صادر می‌کند که دقیقاً قابلیت‌ها، tenant و اقدام‌هایی را نام می‌برد که عامل اجازه استفاده از آنها را دارد و در هر زمان قابل لغو است. چون grant صریح است، هر اقدامی که عامل انجام می‌دهد هم به خود عامل و هم به principalی که اختیار را تفویض کرده نسبت داده می‌شود، و اقدام‌های پرریسک همچنان از همان policy تأیید دیگر اقدام‌ها عبور می‌کنند. scoping با default-deny تفویض را امن نگه می‌دارد: عامل فقط کاری را می‌تواند انجام دهد که مشخصاً به او اعطا شده است.