رفتن به محتوا
واژه‌نامه

Model Context Protocol (MCP)

Model Context Protocol یک استاندارد باز است که به دستیارهای AI اجازه می‌دهد از طریق interface یکپارچه به ابزارهای خارجی و sourceهای داده وصل شوند. یک MCP server toolها و resourceهای typed را expose می‌کند که client مدل می‌تواند discover و call کند، پس capabilityها بدون code اختصاصی برای هر integration اضافه می‌شوند.

مترادف‌ها: MCP, model context protocol, MCP server, tool protocol

Model Context Protocol استاندارد می‌کند که یک مدل زبانی چگونه فراتر از context خود برود، toolها را استفاده کند و data بخواند. به‌جای نوشتن adapter سفارشی برای هر assistant، یک platform یک MCP server اجرا می‌کند که toolها و resourceهای typed را با schema و annotation منتشر می‌کند. client سازگار آن capabilityها را discover و از طریق یک contract consistent invoke می‌کند. برای automation کار govern شده، MCP دقیقاً به این دلیل ارزشمند است که structured است: هر tool call با schema-description می‌آید و همین validation input، tenant scoping و اعمال همان policy تأیید actionهای human-initiated را ممکن می‌کند.

پرسش‌های پرتکرار

یک MCP server چه چیزی expose می‌کند؟
toolهای typed که مدل می‌تواند invoke کند و resourceهایی که می‌تواند بخواند؛ هرکدام با schema و annotation توصیف می‌شوند تا client قابلیت‌ها را discover و با امنیت call کند.
چرا MCP برای automation govern شده مهم است؟
به assistantهای خارجی راهی standard و schema-described برای عمل روی platform می‌دهد؛ بنابراین tool callها می‌توانند validate، scoped به tenant و از همان policy تأیید دیگر actionها عبور داده شوند.